|
| |
|
|
 | Encyklopedia |  |
| | |
| Hasło: Molinezja Black Molly (Poecilia latipinna)
Znaczenie hasła:
Molinezja jest rybką ciepłolubną, podobnie do platek - jajożyworodną. Wszystkie odmiany łatwo się krzyżują, dając przeróżne efekty. Ale jest kilkanaście odmian, które trzymane w izolacji, dają w miarę stabilne rasowo potomstwo. Jedną z takich odmian jest Black Molly i jej pochodna Black Molly liropłetwa ("księżycowa"). W handlu bywają jeszcze odmiany: dalmatyńska (biała-nakrapiana czarnymi punktami), biała, złota, srebrna, niebieska i pomarańczowa. Wszystkie w wersjch standard i liropłetwe. Są jeszcze odmiany balonowe i żaglopłetwe, w różnych kolorach. Wszystkie te odmiany trzeba trzymać w akwariach oddzielnie od siebie, aby zapobiec ich krzyżowaniu.
|  Molinezje są rybkami bardzo łatwymi w hodowli, nadającymi się dla najmłodszych wiekowo akwarystów. W zasadzie nie mają żadnych "specjalnych" wymagań, jedynie potrzebują w miarę dużego, zarośniętego roślinami zbiornika oraz właściwej temperatury wody. Są "wszystkożerne", pochłaniają zarówno pokarmy suche, mrożone, roślinne i żywe. Żerują w całej toni zbiornika i w celu zdobycia pokarmu nie wahają się przed "wpychaniem" się w pobliże największych nawet ryb i "sprzątaniem" im kąsków z przed pyska. W takich sytuacjach są nachalne i bezczelne. Samice molinezji, od młodości do końca życia, są bez przerwy "w ciąży" i w miarę upływu czasu rodzą coraz większą ilość potomstwa. Mają przy tym duże brzuszki, po których kształcie, można przewidzieć zbliżający się poród. Poród odbywa się przeważnie nad ranem, a miejscem może być zbiornik ogólny lub kotnik. Molinezje zjadają swoje dzieci, gdy są głodne. W kotniku zatem molinezję-matkę należy obficie karmić (najlepiej żywymi lub mrożonymi robakami).
|
 Odmiania liropłetwa pojawia się u około 30% mojej populacji Black Molly. Nie ma znaczenia, jaką formą jest matka. Standardowa matka może urodzić 50-60% "liropłetwów", a matka liropłetwa może urodzić same rybki standartowe. Wydaje się, że decydującą rolę w tym temacie mają samce. Dlatego też, jeśli chce się mieć większość małych "liropłetwych" Black Molly, należy samice trzymać tylko z samcami "liropłetwymi" (patrz zdjęcie prawe). Odmiana Black Molly ma tendencję do ewolucji w kierunku odmiany dalmatyńskiej (białe, w kropki) i z reguły pewien procent małych (1-10%) jest bezbarwnych z czarnymi "cętkami" lub nieregularnymi czarnymi plamami. Powtarzające się w 100% narybku standardowe Black Molly, mają pewne negatywne cechy: tendencję do karłowacenia i chorób pęcherza pławnego. Molinezje wydają się być odporne na "przerybienie" i mnożą się, nawet jeśli jest ich bardzo dużo. Warunkiem koniecznym jest jednak dostateczna ilość pokarmu. W hodowli trzyma się 1 samca na 3-5 samic.
(dodano: 06-10-2008, odsłon: 1251) | |
|
|
|
|
|
